Sarapiqui

We staan te wachten op de boot die ons weer terug brengt naar de bus. Het wachten is eigenlijk wel leuk want er is een brulaap heel laag en dichtbij in de boom. De hond die bij de lodge woont ziet het ook en rent druk rond om de bomen heen.

Inmiddels zitten we weer in de bus en is het tijd voor een tussenstop. Er staat een grote gedekte tafel voor ons klaar, vol met fruit. Het meeste kennen we wel, maar ook echt heel veel dingen niet. Sommige dingen zien er als snot uit, maar smaken wel erg lekker. Zelfs de jongens zijn vol op aan het proeven, niet alles bevalt ze. Maar ze proberen het!
Het is een mooi kleurrijke omgeving door al het fruit wat er hangt en ligt.

We komen aan in
Het hotel bevalt de jongens meteen, met een lange loopbrug door de jungle naar onze kamers. Het zwembad wordt gespot, dus het eerste wat er gedaan wordt is zwemmen. De Brulapen lopen hier over de daken heen, en de kinderen kijken er al meer nauwelijks van op. Zwempret gaat even voor, haha
Wij lopen even het stadje in, waar we ons een ontzettende toerist voelen. Ik ben gewend dat mensen naar Joost kijken, maar dit keer werd ik aangestaard in de supermarkt. Ik steek ook 1.5 kop uit boven alle vrouwen hier namelijk.

Vanavond uit eten bij een restaurant met een grote kans om de kikker van Costa Rica te zien. Als je binnen loopt hoor je al veel gekwaak op de achtergrond. Restaurant is omgeven met mooi groen, een grote plas waar de kikkers perfect in leven.
Onze chauffeur Roy is een mannetje wat alles kan. Regelen, geeft vele tips, rijden, maar dieren spotten is hij ook erg goed in. Al snel hebben we de kikker gevonden, en wat een mooi beestje is het toch. Groen, met feloranje pootjes en ogen.
Er zijn nog vele andere kikkers in de buurt te vinden. Eigenlijk heeft niemand tijd om te eten, maar is druk in de weer met een zaklamp op zoek naar..
Het blijkt dat er niet alleen kikkers zitten, want er komt ook nog een mooie, smalle slang langs de tak af naar beneden gekropen.
Mooi plekje, en het eten was ook lekker 😉