Dag 18: Ko Phi Phi

Dag 18: Ko Phi Phi

Wakker worden in het paradijs. We lopen beneden richting het ontbijt, en onderaan de trap staat een varaan ons op te wachten. Hij kijkt omhoog, en loopt lekker verder. Wij dus ook 😉

We hebben onze strandbedjes alweer snel gevonden. De snorkels worden weer als eerste opgezet, en de 3 mannen gaan het water in. Ik loop met oorpijn, dus sla het snorkelen even over aangezien de vliegreis eraan zit te komen.

Ik loop via het strand naar de plek waar ze heen zwemmen, klim over een paar rotsen, kies een mooie grote uit om op te zitten. En pak mijn boek. Heerlijk in het zonnetje, voetjes in het water, en als ik omhoog kijk zie ik 3 hele lieve kerels in het water genieten van alle vissen. Ze hebben nemo ook kunnen vinden vandaag, dus helemaal blij. Verder zijn we eigenlijk heel de dag in het water te vinden. Zwemmen, balletje gooien, elkaar vervelen en optillen, nog meer snorkelen, handstanden die gemaakt worden, of gewoon lekker drijven.
Als we uit het water zijn lezen we een boek, zitten we aan een drankje of eten wat. En dat terwijl we helderblauw water voor ons neus hebben,met een wit strand als uitzicht.

We zien nog een hagedisje rennen over het gras, heramietkreeftjes komen wat meer tervoorschijn, en de zee arend vliegt regelmatig boven ons hoofd.
Als het eb wordt komen alle locals tevoorschijn om vis te vangen, en alle kids om te speleen/bouwen met de stukjes afgebroken koraal, of met hetgene wat ze vinden op het strand.
Weer een school met duizenden visjes en Tom heeft nu ontdekt dat als je op de grond stampt, er heel veel visjes gaan springen.

Vanavond zetten we onze gidsen in het zonnetje, alvast om ze te bedanken voor deze mooie trip. Voor beide een kaartje geschreven die wordt gegeven door een paar kinderen waaronder Ben. Aek ontvangt het met open armen en geeft iedereen kind een knuffel en kus.
Marieke wordt een beetje emotioneel.
Hoogtepunten worden besproken, we proberen een top 3 te maken. Maar dat blijkt al snel verdomd lastig te zijn.
Als het eten klaar is zijn alle kinderen rond aan het rennen op het strand en kletsen wij allemaal wat verder.
Totdat Aek ons verrast en opeens achter de microfoon staat, hij gaat zingen!
Het is ontzettend schattig en aandoenlijk om hem daar te zien staan, met zijn heerlijk Thais accent Engels. Een hele fijne man!
Tijd om onze koffers te gaan pakken, morgen weer op pad helaas. Dit is zeker een plekje waar we langer hadden willen blijven